Δευτέρα 11 Ιουλίου, στα μισά του μήνα, πώς περνά γρήγορα το καλοκαιράκι ανέμελο ξέγνοιαστο ξεκούραστο. Χωρίς υποχρεώσεις με σχολεία, φροντιστήρια, φτιάξε σνακ, φτιάξε μεσημεριανό, φτιάξε βραδυνό, και να έχουν τον ασταμάτητο από την πείνα. Να ξυπνάς πιο αργά να βλέπεις καμία ταινία το βραδάκι, να κάθεσαι είτε στο μπαλκόνι σου είτε στην αυλή σου και να έχει μία ελαφριά δροσούλα. Να χαιδεύει απαλά το πρόσωπό σου, και να αγκαλιάζει σφιχτά όλο σου το σώμα. Τα τζιτζίκια να σιγοτραγουδούν ολημερίς και ολονυχτίς. Να μην ακούς τίποτα άλλο παρά μόνο το καλοκαιρινό τραγούδι τους. Αυτή είναι η ανεμελιά και η ξεκούραση του γλυκού μας καλοκαιριού. Εδώ θέλω να παραμείνει και να μην πάει παραπέρα, με σκοτούρες με άγχη με τσακωμούς για τα διαβάσματα. Να βγαίνουν τα παιδάκια τρέχοντας από την θάλασσα βρεγμένα και να πηγαίνουν προς το καρότσι με τα ντόνατς. Αυτή είναι η έννοια τους, πότε θα περάσει για να μην το χάσουν. Γλυκό μου καλοκαίρι, γλυκέ μου Ιούλη η καρδιά του καλοκαιριού που αργείς να νυχτώσεις πια. Μια όμορφη μελαγχολία με έπιασε γιατί μου προκαλείς μια ηρεμία, στο σώμα, στην καρδιά, και στο νου. Σε ρουφάω κάθε στιγμή, κάθε λεπτό. Ευγνωμονώ τον Κύριο για την κάθε Ευλογημένη μέρα που ξημερώνει και που μπορώ να απολαύσω ένα καλοκαίρι χωρίς ένταση, άγχος. Εύχομαι για τα καλύτερα. Γιατί τα χρόνια περνάνε και πίσω δεν γυρνάνε. ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.