… Για να πας μπροστά είναι να γυρίσεις πίσω. Όπερ και εγένετο. Ένα χρόνο πριν παρακαλούσα τον <αξιαγάπητο σύζυγο> να φύγουμε να πάμε ένα διήμερο στην Αίγινα. Σαν οικογένεια. Σαν μια επιθυμία μου, που όμως ποτέ μαζί του δεν πήρε σάρκα και οστά. Που μου έλεγε είναι πολλά τα οικογενειακά έξοδα. ‘Ενα χρόνο μετά η επιθυμία μου μετατράπηκε σε πραγματικότητα που πήρε ζωή και με ζωντάνεψε ξανά. Αυτή την φορά από εμένα χωρίς κανέναν πάνω από το κεφάλι μου. Δικιά μου οργάνωση, δικά μου χρήματα, αποκλειστικά από εμένα με τρία παιδιά δίπλα μου. Δεν τα λυπήθηκα τα χρήματα. Τα χάρηκα όολα για τέσσερις ημέρες. Ήταν άθλος από την μεριά μου, που σε αυτούς τους καιρούς πήγα κόντρα στο κατεστημένο και ξεπέρασα σκουριασμένες αντιλήψεις και πεποιθήσεις. Η ανάγκη μου ήταν τόσο μεγάλη που το ευχαριστήθηκα. Έκανα ό,τι γούσταρα όποτε γούσταρα και δεν είχα κανέναν κερατά πάνω από το κεφάλι μου. Μόνο παιδιά αγνά και με πολύ γέλιο που ρίξαμε. Άδειασμα μυαλού, άδειασμα ψυχής και τόσο συνειδητοποιημένη που ΤΟ ΘΕΛΩ ΜΟΥ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΕΔΩ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟ.
ΘΕΛΩ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΜΟΥ ΠΙΑ. ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΘΑΡΟ ΧΩΡΟ. ΝΑ ΦΟΡΑΩ ΤΑ
ΠΥΤΖΑΜΑΚΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΦΡΕΣΚΑΔΑ ΣΤΟ ΣΥΓΥΡΙΣΜΕΝΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΘΑΡΟ ΧΩΡΟ. ΔΕΝ ΘΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΦΥΓΕ ΑΠΟ ΕΔΩ,ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ. ΑΞΙΩΣΕ ΜΕ ΘΕΕ ΚΑΙ ΚΥΡΙΕ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΦΤΕΡΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΩ ΜΑΚΡΙΑ ΣΕ ΝΕΟΥΣ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ, ΝΕΑ ΜΕΡΗ. ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΑ, ΣΕ ΝΕΟΥΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ.
ΓΙΑΤΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΝΑ ΠΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ… ΚΑΙ ΓΥΡΙΣΑ ΠΙΣΩ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΩ ΜΠΡΟΣΤΑ.