ΘΕΕ ΜΟΥ! Νομίζω ό,τι είναι όνειρο. Θέλω να αφήσεις τα πράγματα έτσι όπως είναι και μου μη πάρεις τίποτα από όλα αυτά που έχω. Είμαι τόσο ευγνώμων για ό,τι ζω τις τελευταίες μέρες. Είμαι τόσο χαρούμενη, αυτή την εσωτερική χαρά που έπρεπε, για τα απλά πράγματα που βιώνω,να την είχα χρόνια πριν. Αυτά που ήθελα να προσφέρω στα μωρά μου τότε, αυτή την ηρεμία που έχω, την γαλήνη που εκπέμπει το σπιτικό μας, την προσφέρω, έστω και καθυστερημένα στα παιδιά μου.
Αλήθεια δεν πιστεύω ό,τι αν το έκανα νωρίτερα θα άλλαζε κάτι. Για εμένα τώρα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Η κατάλληλη στιγμή. Το κατάλληλο timing. Λες και πατήθηκε ξαφνικά κάποιο κουμπί και ο χρονοδιακόπτης γύρισε. Λες και δεν κουράστηκα. Λες και δεν πήγαινα στην δουλειά. Λες και τα έκανε κάποιος άλλος όλα αυτά, αντί εμού. Πόσο ήρεμη, γαλήνια και χαρούμενη,αισθάνομαι. Που τώρα, στην άδειά μου ήρθε η στιγμή και απολαμβάνω για όλα αυτά που κόπιασα και μου φαίνονταν βουνό..Όλα αυτά για αυτή την μοναδική στιγμή που ζω ΤΩΡΑ.
Ακόμη και η σχέση με τον πρώην σήμερα ήταν πολύ ήρεμη. Όνειρο ζω? Ναι, γιατί τα όνειρα είναι ζωντανά παίρνουν σάρκα και οστά, όταν τα πιστεύεις. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και για εμένα. Δεν εγκατέλειψα, αγωνιζόμουν, τελικά τα κατάφερα.
Έκανα το βήμα που φοβόμουν και τελικά δικαιώθηκα. Όλα από εδώ και πέρα να είναι Ευλογημένα και να παίρνουν τον δρόμο τον ίσιο. Αυτό που μου αξίζει. Αυτό που είμαι.
Και στην δουλειά ανανεώθηκα και πάλι. Ναι αισθάνομαι ήσυχη και επιθυμώ όλα μου τα όνειρά μου να πραγματοποιηθούν. Έτσι γιατί σε αυτή την ζωή αυτό μετράει. Να υπερβαίνεις τον Εαυτό σου να τολμάς και και να μην φοβάσαι. Να φοβάσαι, για το Δημιουργικό μόνο, το εξελίσσιμο.
Δεν φοβάμαι, γιατί έχω τον Κύριο μου Τον Προστάτη Μου, Τον Δημιουργό Μου, Μπροστά Μου, Που Με Οδηγεί Και Με Καθυσηχάζει, Με Εξελίσσει. Με Ταπεινότητα Και Βαθιά Ευγνωμοσύνη.!!!!!