Και ναι είσαι τόσο όμορφη, έτσι σε υποδέχομαι σήμερα. Είμαι ευγνώμων που είσαι έτσι και έτσι όπως είμαι και εγώ σήμερα. Τα φύλλα σαλεύουν στον τρελό σου το ρυθμό. Πάνε όπου πας και εσύ. Κουνιούνται τα κουνάς εσύ. Εσύ και μόνο. Είναι τόσο όμορφη η αντίθεση με τα σύννεφα του ουρανού, το μπλε με το άσπρο και το γκρίζο που ξετρυπώνει και λέει θα κάτσω μαζί σας. Η στάλα της βροχής που πέφτει και προσπαθεί να κρατηθεί από το τζάμι αλλά εκείνη πέφτει πέφτει πέφτει , με σκοπό να καταλήξει στο έδαφος, και να απλωθεί σαν χλαπάτσα. Όλα είναι υπέροχα γκρίζε καιρέ μου, όλοι κινούμαστε της διάθεσής σου. Τι κουβαλάς? Θλίψη? χαρά ? μυστήριο? Ότι και να είναι είσαι τόσο δυνατή επιρροή, που κινείς τις δικές μας διαθέσεις. Προστάτεψε όλους αυτούς που το έχουν πραγματικά ανάγκη, σε αυτούς που κάηκαν τα σπίτια τους, στους άστεγους, σε αυτούς που παρακαλάνε για ένα πιάτο φαγητό. Κάντους να σηκώσουν το βλέμμα τους ψηλά και να δούνε την πραγματική δύναμη που κουβαλάνε μέσα τους. Να στηριχτούν στα πόδια τους, και να πουν φτάνει ως εδώ. Από δω και μέρα για μένα και τα όνειρά μου.. Ξέρω ότι με ακούς, δείξε μου και την πράξη σου. Πίσω από τα σύννεφα δείξε το πραγματικό καλοσυνάτο σου πρόσωπο, και πάρε τις έννοιες όλων μας μακριά. Γιατί αυτές τελικά μας οδηγούν στις επιλογές μας. Φιλικά Δήμητρα