Εξαφανίστηκα τόσες μέρες γιατί δεν είχα να γράψω κάτι. Η πολυτάραχη ψυχή μου μπαίνει σε μία τάξη. Είμαι τις προηγούμενες ημέρες μέσα στο σπίτι. Έφτιαξα με τα μικρά μελομακάρονα, μπισκοτάκια σε διάφορα σχέδια, τα ψήσαμε και τα εξαφάνισαν. Μόνο και μόνο για να μυρίσει το σπίτι και μιας και είμαι εδώ, αυτές τις άγιες ημέρες να το χαρούνε. Το χάρηκα και εγώ, γιατί τελικά μαζί με τα παιδιά γίνεσαι παιδί.. Όχι ότι δεν το είχα και το έχω μέσα μου ,και εξακολουθεί να υπάρχει.
Ειδικότερα τώρα που έκλεισαν τα σχολεία , κοιμάμαι να, λιγουλάκι παραπάνω. Κατά τα άλλα μου αρέσει η καθημερινότητά μου. Ναι το επεδίωξα και δεν μετάνιωσα για αυτό. Ίσα ίσα , που όσο περνάει ο καιρός χαίρομαι ακόμα πιο πολλή για την επιλογή μου. Προς το παρόν πάντα, βεβαίως βεβαίως.
Με τον σύζυγο – σύντροφο η σχέση γίνεται πιο ουσιαστική, και εννοείται δεν αφήνω και τα όνειρά μου, έπεσα σηκώθηκα και παλεύω για αυτά. Η ζωή είναι πολλή μικρή και δεν έχω χρόνο για αφιερώσεις.
Φύγαμε για ένα χριστουγεννιάτικο διήμερο. Με το all inclusive,περάσαμε ωραία. Φύγαμε ανήμερα του Σαββάτου, φτάσαμε στα Καμμένα Βούρλα πριν το μεσημέρι, μείναμε σε ένα όμορφο δωμάτιο, κατεβήκαμε για το καθιερωμένο μπουφέ του μεσημεριανού, τα παιδιά εξαφανισμένα στον παιδότοπο, και μεις ανανεώσαμε τους όρκους εργένικης αγάπης. Γιατί ναι γίναμε ξανά εργένηδες ωρών. Γιατί είναι σημαντικό να υπάρχει διαθεσιμότητα ,χαλαρότητα, και διάθεση. Προφανώς και υπήρξε. Το ζευγάρι είχε χρόνο να απολαύσει στιγμές, και προσωπικές. Και όταν έλεγε η Δημητρούλα, άστο μην γίνει γιατί ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να μπούνε τα παιδιά, επιβεβαιωνόμουνα στα λεγόμενά της. Και ο μεταμορφωμένος εραστής, στο άκουσμα της πόρτας, γινόταν ξανά ο αγχώδης άνθρωπος που στην πρώτη δυσκολία δεν ήξερε προς τα μια μεριά να πάει,, Στην αριστερή πλευρά της πόρτας? στο μπάνιο? Ξανά στο σημείο μηδέν? Και όλα να κουνιούνται στο ρυθμό του στρες. Την λύση την έδωσα εγώ που ήμουν το τέρας της ψυχραιμίας. Και τα πράγματα μπήκαν σε μια νορμάλ σειρά. Και έτσι δεν κατάλαβαν τα παιδιά τίποτα, τα παλαμάρια κάθισαν σκυθρωπά και δεν είχαν όρεξη ξανά, εγώ κάθισα ανέμελη και ωωραία στην καλοστρωμένη κρεβατάρα μου.
Και κάπως έτσι κύλησε ένα όμορφο διήμερο στον όμορφο αυτό προορισμό. Γιατί αισθάνομαι ότι φεύγουν τα μαύρα σύννεφα για να πάρουν την θέση τους τα άσπρα. Κάπου σε αυτά τα σύννεφα είναι έτοιμα να γίνει και η δικιά μου μετάβαση..
BE THE STAR YOU ALWAYS WANTED TO BE.. AND A BRIGHT NEW YEAR..