Που σε κατέστρεψαν , που σε λεηλάτησαν που ελευθερώθηκες μετά από διακόσια χρόνια, αλλά θες άλλα διακόσια για να καθαρίσεις από τα σκατά που σε πασάλειψαν. Πόσο λυπάμαι για τα παιδιά που ξεκινάνε με όνειρα , για ένα λαμπρό μέλλον, για μια σταδιοδρομία που αποδεικνύεται φούσκα. Πόσο λυπάμαι για τον πατέρα που ξεκινάει την καινούργια του δουλειά με μεράκι , και καταλήγει στο τέλος εφιάλτης.. Πόσο λυπάμαι για την γυναίκα που μετά από χρόνια δουλειάς κ απουσίας της ,μένοντας στο σπίτι , αποφασίζει να βγει για να βοηθήσει την οικογένεια και πέφτει θύμα εκμετάλλευσης… Πόσο λυπάμαι για την χώρα που ζω και ήλπιζα να την δω να αλλάζει και αλλάζει προς το χειρότερο. Μόνο τα γλειφτρόνια και οι προνομιούχοι επιβιώνουν. Αλλά ξέρεις κάτι? μπορεί όλοι οι παραπάνω να είμαστε οι αφανείς ήρωες αλλά έχουμε Πίστη, και με την Πίστη γίνονται Θαύματα, και τα θαύματα παίρνουν σάρκα και οστά και γίνονται πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα έρχεται και σαρώνει όλα τα αρνητικά. Γιατί έχουμε καθοδηγητή, Και ο καθοδηγητής μας είναι ένας ο Κύριος Ιησούς. Και δεν φοβόμαστε τίποτα. Είναι το Φως είναι η Ζωή…Είναι η ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ… ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ