Πως χαλαρώνω να ψάχνω όμορφες εικόνες και να γράφω. Ζω για αυτές τις στιγμές. Είμαι στο πόδι από το πρωί ως το βράδυ. Δεν με γεμίζει η εργασία μου απλά περιμένω να βρω το κατάλληλο timing για να απελευθερωθώ από αυτά που με κρατάνε δέσμια. Θα αλλάξω σύντομα. Γύρισα στο σπίτι και βρήκα τα μικρούλια μου να τρώνε. Θα ήθελα να ήμουν κοντά τους να τα προσέχω, αλλά αυτή την περίοδο δεν γίνεται. Η καραντίνα σε μένα λειτούργησε σαν βάλσαμο. Είτε μου έδιναν πεντακόσια είτε εργαζόμουν και έπαιρνα πεντακόσια ένα και το αυτό. Τουλάχιστον ήμουνα στο σπίτι κοντά στα μικρά μου. Τώρα μπήκαμε δυναμικά και ασταμάτητα, Άραγε καλοκαιρινές καραντίνες γίνονται?
Είμαι εστιαστμένη στους στόχους μου. Καιρός να κάνω κάτι για εμένα. Συνέχεια ανέβαλα τα σχέδια γιατί κάτι γινότανε. Και τώρα γίνεται αλλά έβαλα φρένο στα θέλω μου και πήγαινα με τις προτεραιότητες των υπολοίπων. Μια ζωή κάτι θα γίνετε. Γινόταν και επαναλαμβάνεται η ιστορία. Ότι και να μου πούνε δεν θα επηρεαστώ όπως παλιότερα. Τα παθήματα γίνονται μαθήματα. Τώρα είναι η ώρα μου να δράσω, Να κοιτάξω και λίγο μέσα μου. Γιατί το ευχαριστώ δεν τον άκουσα και θεωρώντας σε δεδομένη ούτε και πρόκειται. Καλό βραδάκι ΤΕΤΑΡΤΗΣ και καλό ξημέρωμα . Ο ΘΕΟΣ μαζί μας. Με αγάπη Δήμητρα