Και ναι ήταν και είναι μια εξαιρετική ημέρα. Από το ξύπνημά της, μέχρι και τώρα που βρίσκομαι εδώ. Ξύπνησα κάναμε αγκαλίτσες και φιλάκια με τον μικρούλη μου , αγαπηθήκαμε, σηκωθήκαμε , πήραμε το πρωινό μας, ταίσαμε τις γατούλες, μαγείρεψα, και φύγαμε οι τρεις μας για την παραλία. Πόσο το χάρηκα, τα χάρηκα τα μικρούλια μου, και με χάρηκαν και αυτά. Καθίσαμε στην παραλία , παίξανε , κολυμπήσανε, και γυρίσαμε σπίτι για μεσημεριανό.
Σε δευτερόλεπτα το σπίτι μετατράπηκε σε πεδίο μάχης. Ποιο από τα δύο παιδιά θα υπερισχύσει και θα βγει αλώβητο από την όλη διαδικασία ξεμυαλίσματος. Αφού ηρέμησαν με ένα πιάτο χρωματιστές πένες με κιμά ,, επήλθε η ανακωχή. Μετά η χαλάρωσή μου, το συμμάζεμα σπιτιού, η δασκάλα των αγγλικών , και εννοείται ο βομβαρδισμός της ντουλάπας της Ειρηνούλας. Γιατί αυτή δεν ήταν ντουλάπα με ρούχα. Σαν χυμένα , χαμένα μυαλά το έβλεπα. Και έπρεπε να ξεχωρίσω και να συμμαζέψω τα παλιά από τα νέα μυαλά. Πουφ! δύσκολο αλλά τα κατάφερα.
Το τι με περίμενε μετά ήταν το κερασάκι, Για να με ανταμείψει το Ειρηνάκι , και μετά τις Ευχαριστίες ως προς το πρόσωπο της γλυκιάς μάνας ,με έβαλε κάτω, έβαλε ριλάξ μουσική , και ξεκίνησε το ελιξίριο της χαλάρωσής μου. Με το που έβαλε στα μικροσκοπικά της χεράκια κρεμούλα ,, ξεκίνησε μασαζάκι από τα κουρασμένα μου πατουσάκια τα μάτια μου γύρισαν από την υπερβολική χαρά. Ανέβηκε στις γάμπες και στον κορμό , τα χέρια για να καταλήξει στο κουρασμένο μου πρόσωπο. Τι χαρά ήταν αυτή, τι χαλάρωση, τι ευεξία. Τι μαγικά χεράκια, τι ξεκούραστη που ένιωσα και τι ευφορία ψυχής ήταν αυτή. Και είναι ακόμα.
Γιατί μια γεμάτη ημέρα με ρεπό είναι πιο γεμάτη και από την εβδομάδα ολόκληρη…Καλό ξεκούραστο βράδυ..