Μου έλειψες, αλλά η αλήθεια είναι ότι ήμουν ένα κινούμενο πτώμα. Για πρώτη φορά, μετά απο τόσα χρόνια ναι τα έπαιξα. Δύσκολη εβδομάδα, βουνό, αλλά την κατάφερα, και ας έφερε στο πέρασμά της κούραση ένταση μέσα στο σπίτι. Δεν κατάλαβαινα τι γίνεται , μέχρι που κατάλαβα ότι έχασα τον εαυτό μου δουλεύοντας. Ναι έχασα τον εαυτό μου και μαζί τα παιδιά μου. Δεν είναι να δουλεύει μια γυναίκα με μικρά παιδιά , μέχρι αργά. Τα βλέπω τώρα. Το τίμημα δεν αξίζει να είμαι εκεί… Λίγα χρήματα για το τίποτα δεν τρέχω πια . Θα ορίσω εγώ το πότε θα γίνει και θα ελευθερωθώ τελείως. Είμαι κυρίαρχη του εαυτού μου. Εννοείται δεν μου αξίζει να βρίσκομαι εκεί. Έχει χαλάσει η μαγιά και η συνταγή ολόκληρη. Μου ρούφηξαν την ενέργεια. Αλλά που θα πάει ορίζω τις καταστάσεις είπαμε. Με την βοήθεια του Κυρίου πάντα. Τρέχω για όλα και δε ανταμείβομαι. Ακόμα και στο σπίτι ο άντρας όλο παράπονα. Και δεν τους καταλαβαίνω. Και ούτε θέλω. Είσαι στο σπίτι, δεν πρσφέρεις τίποτα, δεν είσαι στο σπίτι πάλι δεν προσφέρεις τίποτα, γιατί τυγχάνει στην χώρα που ζούμε να είναι ανδροκρατούμενη και να μην αναγνωρίζεται η δουλειά σου. Αλλά ο πατήρ μου έλεγε όταν σηκωνόταν από το κρεβάτι , θα γυρίσει ο τροχός θα γαμήσει και ο φτωχός. Θα το κάνω για την μνήμη του για την δικαίωση των Βαβουδαίων. Αυτά για σήμερα γιατί πρέπει να φύγω τώρα.