Πήγαμε με τα αστέρια μου στην θάλασσα αλλά φάγαμε έναν αέρα. Και εγώ που καθόμουνα έξω η άμμος πήγε μέχρι τα αυτιά. Τα μικρούλια κρύωναν μέσα και έξω από την θάλασσα και την κάναμε με ελαφρώς πηδηματάκια.
Οφείλω να πω, πως πέρασα ωραία την ημέρα των γενεθλίων μου! Διότι το αποφάσισα εγώ και μόνο εγώ για το τι θα γίνει, και πως θα οργανωθεί. Ήταν καθαρά δικιά μου ημέρα. Εκπλήρωσα κάτι που επιθυμούσα χρόνια. Να πάω σε μεξικάνικο εστιατόριο με φίλους. Μόνο που έγινε με την οικογένεια. Προς Θεού, δεν με χάλασε απλά όταν θες να κάτσεις λίγο παραπάνω τα μικρά κουράζονται και αρχίζουν οι παιδικές τρέλες. Και όχι στις Σευχέλλες. Και δεν είναι μόνο αυτό. Περιμένεις να είναι η κατάλληλη στιγμή αλλά δυστυχώς αν δεν φτιάξεις τις στιγμές σου δεν θα είναι ποτέ κατάλληλες.
Αν και έτσουξε η τσέπη εντάξει νορμάλ τώρα, αλλά όταν έχεις μικρά παιδιά τα σκέφτεσαι όλα, όπως αν έκανες καλά που χάλασες συγκεκριμένο ποσό, και δεν το διέθεσες για τα τρόφιμα και το φαγητό τους γιατί ξέρεις τώρα είμαστε χρόνια τώρα μετανάστες στην ίδια μας την Χώρα, σε ζώνουν τα φίδια μήπως ξεμείνεις? Μήπως επειδή πέρασες ωραία θα γυρίσει τριπλό το ποσό σε άλλη μορφή? Δε βαριέσαι, μια ζωή την έχομε. Το χρήμα είναι το μέσο για να περνάς λίγο καλύτερα. Φροντίζω να μην με κυβερνάει και να μην είμαι υπόδουλή του. Είμαι κυρίαρχη και το κουμαντάρω. Και ξέρεις κάτι? Ε , ναι πέρασα ωραία γιατί δημιουργώ ξανά τις αναμνήσεις που θέλω, να τις έχω αποτυπωμένες στο μυαλό μου. Τα σαράντα +επτά μου χρόνια δεν κατάλαβα πως πέρασαν, Μάλλον τα άφησα να φύγουν από τις δύσκολες καταστάσεις, αλλά τώρα όλα αυτά θα αλλάξουν. Τα ωραία τοπία που θα βλέπω, τα ωραία ρούχα που θα επιλέγω. Την ωραία ατμόσφαιρα που θα φτιάχνω , την αύρα που θα εκπέμπω γιατί έτσι θα είναι από εδώ και πέρα και γιατί έτσι μας αρέσει…