Rainy day today,και ναι έβρεξε και στα μέρη μας. Όμορφα είναι, αν και κατέβηκα στο κέντρο και είδα όλη αυτή την άστατη και γκρίζα βροχή. Εκεί που ήμουνα εξαρτημένη από το κέντρο, τώρα νομίζω ότι αποστασιοποιούμαι, αρχίζει να μην μου αρέσει, και τείνω πιο πολύ στο πράσινο και στην απομόνωση. Ποια εγώ? που ήμουν παιδί του κέντρου. Μπορεί να ήταν και η βροχή, μπορεί και όχι΄.
Και πήγα στην φίλη μου και την σίνιαρα, την κούρεψα με κούρεψε κοινώς αλληλοκουρευτήκαμε. Θα γίνω ξέρεις και η πνευματική της νονά. Είναι από την Αλβανία και δεν της αρέσει καθόλου το Μουσουλμανικό style. Και ζήτησε από μένα να την Βαπτίσω. Ε, ναι όπως αρμόζει στη Δήμητρα. Πρωτότυπα θέματα όπως αρμόζουν στο free spirit χαρακτήρα μου. Και ναι φαντάζομαι ότι της κάνω δώρο την Πασχαλινή λαμπάδα, το τσουρέκι, το αυγό, και ας είμαστε μιας άλφα πλέον ηλικίας. Γιατί ποτέ δεν είναι αργά να κάνεις αυτό που αισθάνεσαι νο μάττερ γουάτ. Και ας λένε οι παλαιολιθικοί στα μυαλά, γεννημένοι στην υποτιθέμενη σύγχρονη κοινωνία. Χριστέ μου πόσο πίσω είμαστε σαν χώρα, σαν λαός, σαν έθνος. Μόνο στα κέρατα είμαστε πρώτοι και απελευθερωμένοι. Σε όλα τα άλλα τελευταίοι και καταϊδρωμένοι. Στις κριτικές και στις καμπούρες των άλλων πρώτοι. Δεν έχουμε καμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες ,τουλάχιστον είχαν ένα τακ, μια λεπτή συμπεριφορά από αυτή που έλεγα εχτές. Προερχόμαστε από dna Τούρκων, γι’ αυτό άλλωστε και τόσα χρόνια σκλαβωμένοι και το μπασταρδιλίκι καλά κρατούσε και τότε, για να περάσει στο σήμερα και στο έτος 2022.
Οπότε αρχίζω να ετοιμάζομαι για το άλλο Δώρο της ζωής το πρωτόγνωρο και θα βαπτίσω απλόχερα και με πολύ χαρά έναν άνθρωπο που το ζήτησε αποκλειστικά από εμένα. Το άλλο δώρο είναι το ψιλόβροχο που κάνει, και την κάνω για μέσα..