Ναι Παρασκευή σήμερα. Δεν καταλάβαινα ποτέ αυτό το στιχάκι με την Παρασκευούλα ζάχαρη Παρασκευούλα μέλι. Προφανώς είναι για τους ελεύθερους που κανονίζουν με ευχέρεια, και καλά κάνουν το ΣΚ τους. Για μένα και ως ελεύθερη ποτέ δεν ίσχυε γιατί εργαζόμουν πάντοτε ως τα Σάββατα. Και ως οικογενειάρχισα δεν με αντιπροσωπεύει. Ναι μεν ξεμπερδεύω από τα σχολεία αλλά εκεί που το αναζήταγα πάντα να γίνει κάτι διαφορετικό και χαλαρό δεν γινόταν ποτέ. Ψώνια, παιδιά, σπίτι, μαγείρεμα, πάει η μέρα. Όχι ότι γίνεται τώρα. Δεν πειράζει, τουλάχιστον είμαι από καθαρά και μόνο δική μου Επιλογή στο σπίτι. Έχω να κάνω αρκετά πράγματα. Εισόδημα ξεκίνησα να έχω και μπαίνω σε καινούργιες τελείως διαφορετικές βάσεις. Είπαμε είναι η χρονιά που κάνω focus με μένα. Αλλιώς μην είδατε τον Παναγή και ειδικά στο σπίτι που δεν τρελαίνομαι κιόλας.
Πέρασαν σχεδόν δέκα πλας μέρες για το μακρινό ταξίδι της Ραγουδίνας μου. Δεν μπορώ να πω ότι δεν μου λείπει. Δεν υπάρχει μέρα που να μην τη σκέφτομαι. Έχω και μια φωτογραφία της στο κομοδίνο μου και κάθε βράδυ την φιλώ. Εννοείται και στο κινητό μου και την βλέπω και με βλέπει. Αληθινή αγάπη. Σαν ψέματα μου φαίνεται ότι υπήρξε στα αλήθεια. Βλέποντας το τρίχωμά της και την φατσούλα της σαν όνειρο μου φαίνεται που την κρατούσα, αγκαλιά την φιλούσα την χάιδευα. Και τώρα ξύπνησα και όλα είναι σε μια άλλη καθημερινότητα. Ναι μου λείπει. Και όσοι ένιωσαν αγάπη πραγματική είτε από άνθρωπο είτε από ζωάκι μπορούν να το καταλάβουν. Έχω και την Μίου μου, αλλά Ραγουδίνα δεν είναι. Δεν με αφήνει να την χαϊδεύω, φεύγει μακριά μου. Καλά πάντα έτσι ήταν, αλλά στο φαγητό μου έχει βγάλει τον άλλο της εαυτό, ενώ έτρωγε μόνο ξηρά τροφή, τώρα νιαουρίζει με τις μυρωδιές της κατσαρόλας, θα με ζαλίσει με τα νιάου της, θα της βγάλω με τα πολλά, στο τέλος θα το μυρίσει και θα το σνομπάρει. Δεν θα το αγγίξει καν. Έτσι για να με πρήξει για τα τόσα χρόνια που της έβγαζε το λάδι η Ραγουδίνα στο φαγητό. Τουλάχιστον εκείνη τα έπρηζε αλλά τα τιμούσε δεόντως τα μαγειρεμένα κρεατάκια. Ααα, όλα κι όλα.
Ο χρόνος γιατρεύει, αλλά δεν σε αφήνει να ξεχάσεις. Δεν με απασχολεί, ούτε με ενοχλεί, γιατί δεν θέλω να ξεχάσω. Θέλω να μείνει για πάντα στην καρδιά μου και να με προσέχει από ψηλά. Και στα μικρά μου λείπει και μου λένε ότι το Ραγουδάκι τους λείπει. Κατάλαβαν με τον χρόνο την απουσία της. Μικρούλια μου. Θέλω να είναι δίπλα μου με άλλες μορφές. Ξέρει εκείνη… Η αγάπη μου…. Παρασκευούλα ζάχαρη Παρασκευούλα μέλι.😋 Καλή μου δύναμη στο υπόλοιπο τρέξιμο. Καλό ΣΚ αγαπημένη μου..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *