Τι να προλάβω πάλι; Τα γεγονότα τα θαμμένα ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια προφανώς πια για να κλείσουν οριστικά.
Παρασκευή Πρωί και έξω ρίχνει καταιγίδες, όχι όμως και στην ψυχή μου. Εκείνη έχει τρικυμίες αλλά και μεγάλα διαστήματα ηλιοφάνειας με αρκετά ξεκαθαρίσματα μέσα της. Γιατί προτεραιότητά της είναι η ψυχή της.
‘Εκλεισα οριστικά το θέμα οικογενειακών δεσμών. Δεν υπάρχει ίχνος συναισθήματος. Καθείς παίρνει αυτό που του αξίζει πλέον, ό,τι πήρα και εγώ τόσα χρόνια μόνο που ήλπιζα σε μία δικαίωση. Αυτής της αγάπης. Δυστυχώς δεν την βρήκα και ποτέ και στην απεριόριστη τη δικιά μου, μπήκε φρένο. Δεσμοί οικογενειακοί, φιλικοί καταχωνιάστηκαν στην αποθήκη εκεί που συσσωρεεύται η πολλή σκόνη και βαριέσαι να πάρεις το ξεσκονόπανο και να ασχοληθείς μαζί τους. Για αυτό μετά από χρόνια είδα τους πεθαμένους γονείς στον ύπνο μου, δύο μέρες πριν σκάσουν τα γεγονότα. Ήρθαν να με προειδοποιήσουν για αυτά που θα ερχόντουσαν. Όπως πάντα αλλωστε που σε κάθε δυνατό γεγονός, εμφανιζόντουσαν. Η προστασία τους παντού. Δεν μου λείπουν εκείνες πλεόν και δεν μου έλειψαν και καθόλου και ούτε πρόκειται και να μου λείψουν. Αν δεν ταρακουνήθηκες με τόσα προσωπικά θέματα που σου παρουσιάστηκαν και αντί να γίνεσαι καλύτερη, γίνεσαι χειρότερη είναι καθαρά δικό σου πρόβλημα. Και εσύ αντί να υπερασπιστείς το δίκαιο και να αντιδράσεις στην αδικία κάθεσαι και παίρνεις στρατόπεδο είσαι άξια της μοίρας σου. Εγώ Καθάρισα Μέσα Μου, Οριστικά Από Εσάς. Αποτοξινώθηκα και Παράλληλα λυτρώθηκα. Είμαι Ετοιμη να περάσω Οριστικά στο Επόμενο Σημαντικό Σκαλοπάτι Της Όμορφης Ζωής μου. Αυτής που θα φτιάξω από Εδώ και Πέρα. Χωρίς ενοχλητικές παρουσίες. Αντίο για πάντα <αγαπημένες> Ε,Ε,Μ.