Έτσι είπε η μαμά Μυτούλα στον νεότερο εραστή της. Ό,τι το ψωμί που της φωτογράφιζε στην εφαρμογή μεσεντζερ, είναι το χειρότερο και το έφερνε στο τραπέζι της οικογενείας, ο πρώην σύζυγος. Και μάλιστα του υπέδειξε και πιο να αγοράσει. Και μάντεψε όχι μόνο την άκουσε αλλά το αγόρασε κιόλας. Όχι μόνο δεν έβαλε και καλό ψωμί στο τραπέζι της οικογενείας, αλλά μετά από ένα δωδεκάμηνο αστάματητο παρακαλετού από την κόρη να φτιάξει το περίφημο κουρτινόξυλο που είχε ξεχαρβαλωθεί, άκουσε την αγαπημένη του και το έφτιαξε άρον άρον. Και όλα γίνονται σε αυτό το σπίτι κατ’ευχήν γιατί μετά από τόσα χρόνια πρέπει να κάνει έξοδα για να φαίνεται νόμιμος πλέον πολίτης αυτού του κράτους διότι τον χώρισα από την φορολογία που φαινόμουνα, με τα ψίχουλα, που έπαιρνα και τον κάλυπτα κιόλας.
Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, είναι με τους υπόλοιπους. Γιατί ανέχομαι αυτή την κατάσταση. Γιατί δεν τον στέλνω στον αγύριστο και ανέχομαι όλη αυτή την τοξική κατάσταση. Με μένα τα έχω.
Η ζυγαριά γέρνει πλέον στο να εξαφανιστώ από δω μέσα. Μου προκαλεί πλέον αηδία και αποστρέφεια στο πρόσωπο όλων. <ΝΑ ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ> Μόλις ψιθύρισε ο ανθρωπίσκος.
Θα ξεκουμπιστούμε αγαπητέ μου, τα νεύρα που μου έχεις προκαλέσει όλο αυτόν τον καιρό θα γυρίσουνε πάνω σου και θα καμαρώνεις μόνος το άδειο μίζερο φτιαγμένο πλεον με μίσος σπίτι σου. Όπως πλήρωσα θα πληρώσεις… Μόλις κλείσω θα ψάξω….
* P.S. Σήμερα το πρωί που σηκώθηκα και βγήκα για τις δουλειές, η λέξη <ξεκουμπιστεί> ηχεί στην καρδιά μου και στα αυτιά μου. Σαν να χρειαζόμουν αυτό για να φτάσω στο τελικό όριο και να σηκωθώ να φύγω από εδώ. Γιατί τελείωσα πλέον*