Και βλέπεις να τον εαυτό σου να μπαίνει σε μία σειρά, και boom όλα να εκρήγνυνται. Τα πάνω κάτω. Πόσο να αντέξει ένας άνθρωπος τα εργασιακά του δεινά? Τι είναι αυτό που μας κρατάει και δεν ανοίγουμε το στόμα μας? Γιατί τους αφήνουμε να μας καβαλάνε? Πρέπει κάπου να σταματήσει η εκμετάλλευση εδώ. Να βρει ο καθένας από μας την δύναμη μέσα του και να επαναστατήσει. Τους λόγους τους ξέρει ο καθένας για τον εαυτό του. Απλά πρέπει να ξεπεράσουμε τις φοβίες να κοιτάξουμε όλοι βαθιά μέσα μας, και να αναλογιστούμε τι είναι αυτό που δεν μας κάνει να πάμε παραπέρα.
Έτσι είμαι και γω. Πήγα για άλλο λόγο μου άρεσε αλλά τώρα μετατρέπεται σε εφιάλτη. Η πνευματική μου κούραση είναι ανυπόστατη. Βρίσκω μέσα μου την δύναμη να τα πω όπως θέλω, και να οδηγήσω τα πράγματα εκεί που θέλω. Όχι εκεί που θέλουν εκείνοι. Πάντα όμως κάτι με σταματάει. Θεέ μου μέσα σε αυτές τις μέρες δώσε μου δύναμη να τα οδηγήσω τα πράγματα εκεί που θέλω. Γιατί εγώ θα κινήσω τα νήματα και δεν θα αφήσω να τα κινήσει η εργοδοσία. Είμαι πολύ πιο δυνατή από όσο δείχνω και δεν θα αφήσω τίποτα και κανέναν να με επηρεάσει.. Θα είμαι κυρίαρχη του εαυτού μου και κανενός άλλου…Love Dimi