Γιατί όλα όταν ξεκινάνε αρχίζουν όμορφα και καταλήγουν σε εφιάλτες? Δεν μου αρέσει καθόλου η δουλειά που κάνω. Ενώ την αγαπώ, Μου γίνεται βραχνάς. Και ότι γίνεται βραχνάς θέλω να το στέλνω κιόλας. Πώς γίνεται να την αγαπάς την δουλειά σου και ταυτόχρονα να την μισείς? Εγώ πλέον την μισώ. Θέλω να σηκώνομαι να φεύγω άρον άρον. Και αυτό γιατί , δεν μου αρέσουν ούτε τα χρήματά της ούτε βρίσκω σε κάτι ενδιαφέρον πλέον. Και αυτό γιατί δεν βλέπω εξέλιξη. Και ότι έχεις στασιμότητα έχει και εκνευρισμό. Εκμετάλλευση σε όλο το μεγαλείο της. Μαύρη και άραχνη εργασία. Άσχετα που ο κάθε εργοδότης φτιάχνει τον δικό του νόμο. Χάνεις τα δικαιώματά σου και σου λέει άμα σου αρέσει. ΌΧΙ κύριε δεν μου αρέσει. Δεν μου αρέσει η εκμετάλλευση, που δεν έχω τις 25 ημέρες της άδειάς μου και μου δίνεις μόνο 15. ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ που με έχεις δηλωμένη για 87 έουρος το μήνα ενώ για τα χρόνια θα έπρεπε να είμαι πολύ παραπάνω, Δεν μου αρέσουν πολλά, αλλά ξέρεις κάτι? Δεν θα σας κάνω την χάρη να κάνω ότι έκανα στους υπολοίπους. Να σας χαρίζω ότι δικαιούμαι. Τα δικαιώματά μου θα τα διεκδικήσω και με το παραπάνω.. Γιατί ότι τελικά μου ανήκει είναι και δικό μου. Και η υπομονή είναι αρετή.. Με αγάπη ΔΉΜΗΤΡΑ
