Και δεν λέμε ακόμα καλό φθινόπωρο. Είμαστε ακόμα στο γλυκό καλοκαιράκι. Μπορεί να έχει αλλάξει ο καιρός αλλά σύντομα θα ξαναέρθει. Ναι μεν ήταν ένα περίεργο και δύσκολο καλοκαίρι. Τα γεγονότα τρέχουν και δεν προλαβαίνουμε. Πολύ στενάχωρο, για τα δάση μας, τα ζωάκια, για τους ανθρώπους που έχασαν την εργασία και ζούσαν μέσα από αυτή. Προσευχήθηκα για τις ψυχές των ζωών που έφυγαν έτσι άδικα από τον τόπο τους, από το δροσερό οξυγονούχο σπίτι τους που θεωρούσαν δεδομένο. Γιατί όπου μπαίνει το ανθρώπινο χέρι όλα είναι μάταια. Όπως μάταιος και αυτός ο κόσμος που ζούμε. Όλα ουτοπία και για το χρήμα. Ποιος θα βγάλει τα περισσότερα, στο βωμό των αδύναμων όπως πάντα. Και εμείς που βλέπουμε δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Έρμαια στο βωμό του χρήματος και του συστήματος.
Τα γεγονότα τρέχουν και στον τομέα της Υγείας. Όλα υπέρ των υπεράνω. Αλλά δεν φοβάμαι , Γιατί θα δικαιωθούμε. Θα δικαιωθούμε δυναμικά εμείς οι καθυστερημένοι, εμείς οι αρνητές. Εμείς που τα μεταδίδουμε όλα υπέρ των νόμιμων εμβολιασμένων. Όλα θα πάρουν τον δρόμο τους. ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ. ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ. Έχε για ΠΊΣΤΗ ΣΟΥ την εσωτερική φωνή, ναι το ΠΝΕΥΜΑ που σε καθοδηγεί και σε οδηγεί στο σωστό για εσένα δρόμο. Κράτα γερά γιατί αυτό που είναι να γίνει , θα γίνει μπορεί να αργήσει , μπορεί και όχι. Ποιος το ξέρει? Μόνο κράτα γιατί στο τέλος θα φανερωθεί η αλήθεια σου .Μόνο τότε θα πειστείς και θα πεις καλά έκανα που δεν βιάστηκα. Όλα τότε θα φανερωθούν για όλους. Ας πληρώσει λοιπόν ο καθένας τον λογαριασμό του. Εκεί καταλήγουν όλα . Στην ησυχία και στην εσωτερική αναζήτηση του καθενός…