Πόσο μου αρέσει η ηρεμία. Όταν ηρεμώ μακριά από παιδιά, φωνές τσιρίδες. Δεν είμαι για πολλά πολλά. Προσπαθώ ,δεν ζω κάτι άλλο, ζω με αυτά. Το ξέρω θα μεγαλώσουν και θα μου λείπουν. Ναι υπόψιν όμως ότι δεν παίζει βοήθεια από κάπου. Είμαι μόνη και δεν έχω διεξόδους. Όσο είπα, ότι θέλω να δουλεύω από το σπίτι, και να είμαι αυτόνομη άλλο τόσο δουλεύω στο σπίτι χωρίς να πληρώνομαι. Όλα για τα ψίχουλα. Με τα δυο πόδια έξω από την πόρτα. Κάνω πολλή αυτοκριτική και αυτοανάλυση, να υλοποιήσω όσα έχω κατά νου. Θα το παλέψω κανένα δίμηνο ακόμα και αν δεν, τότε γειά σας. Λείπω ολημερίς από το σπίτι, μου λείπουν, είμαι στο σπίτι τρελαίνομαι. Είναι και η κατάσταση με τα κωλοεμβόλια. Άλλο από εκεί. Τα κάνεις και πάλι ληγμένος είσαι. Ευτυχώς που δεν τσιμπάω και δεν έχω τσιμπηθεί. Ναι τσούζει στην τσέπη αλλά σε πείσμα των κυβερνώντων δεν πρόκειται να υποχωρήσω. Λεφτά είναι στο κάτω κάτω. Ένα κομμάτι χαρτί, που το εξουσιάζω εγώ και δεν εξουσιάζει αυτό εμένα. Είμαι πιο ισχυρή από εκείνο και εννοείται υποστηρίζω την επιλογή μου χωρίς να παραπονιέμαι. Εδώ είμαι, ακόμα ζωντανή. Τα ψίχουλά τους στην τσέπη τους, και όχι στην δικιά μου. Η δικιά μου είναι για άλλα.