Και όταν κοιτάζω τις όμορφες αμυγδαλιές και την αφθονία που προσφέρουν. Έτσι όπως βγάζουν κάθε χρόνο τους καρπούς, έτσι επέρχεται η ξηρασία. Το ίδιο ισχύει και με το ανθρώπινο είδος. Εκεί που ανεβαίνει κάποιος και βρίσκεται στο ζενίθ της υποτιθέμενης όμορφη ζωής του, ξαφνικά επέρχεται κιόλας και η πτώση του. Ζούμε στην κόλαση και στο παράδεισο μαζί. Ο καθείς παίρνει αυτό που του αξίζει.
Με έχουν κουράσει οι σατανιστές πολιτικοί με τα ακραία τους μέτρα. Ήμαρτον ζούμε στην χώρα που ξεκίνησε ο πολιτισμός και η Δημοκρατία και ζούμε την απόλυτη εξαθλίωση, και ξεφτίλα. Είναι δυνατόν σε όλες τις Ευρωπαικές Χώρες να έχουν καταργηθεί τα μέτρα και εμείς να σαν μαλάκες να συνεχίζουμε να πληρώνουμε τα ράπιντ? Να βρίσκονται ακόμα σε αναστολή οι Υγειονομικοί και κάποιοι εξ’ αυτών σε απεργία πείνας? Εν έτη 2022? Εδώ φαίνεται ότι παίζεται το θέατρο του παραλόγου από τους <γλυκύτατους> κατά τα άλλα πολιτικάντζες μας. Τους παρατηρώ, ειδικά τον Υπουργό Υγείας, οι ματιές τους είναι σατανιστικές. Αηδία προκαλούνε. Δεν έχουν βάθος. Μόνο επιφάνεια. Δεν με τρομάζουν βέβαια απλά εντυπωσιάζομαι από το ποιους κυβερνούμαστε. Βλέπουμε πάντα στο τέλος ότι το καλό νικιέται. Βγάζουν νόμους του παραλόγου. Από εμένα δεν πάει άλλο. Μακάρι να γινόταν κάτι να εξαφανιζόντουσαν. Η Χώρα της εξαθλίωσης. Δεν ζητήσαμε επιδόματα. Αξιοπρεπή εργασία και αξιοπρεπή μισθό για να ζήσουμε ο καθένας από εμάς, όπως έχει ονειρευτεί. Κοιτάζω τα παιδάκια μου και αναρωτιέμαι σε τι κόσμο θα μεγαλώσουν? Πώς θα είναι η κοινωνία που θα ενταχθούν? Γνωρίζω ότι θα τα καταφέρουν γιατί θα είναι δυναμικά παιδιά και με Πίστη. Η Πίστη στον Κύριο και στον Ευατό τους είναι τα βασικά συστατικά για να προχωράνε σε αυτή την δύσκολη ζωή. Μόνο αυτό σε κρατάει τελικά.