Ε, ναι και σήμερα ζωντάνεψα. Καθάρισα σπίτι μαγείρεψα και μετά από δύο μέρες απουσίας από την φοβερή καθημερινή κουζίνα, απολύμανα χώρους. Για να φωνάζω πάλι και να τσιρίζω, ε ναι επιστρέφω στα παλιά χιτλερικά καθήκοντα. Δεν παλεύονται οι τσακωμοί μεταξύ μικρών παιδιών, και ειδικότερα όταν κλείνουν τα τάμπλετ αλλά ίδωμεν, το πως θα το διαχειριστώ.
Σήμερα έκλεισαν οριστικά τα σχολεία για τις καλοκαιρινές διακοπές. Η Ειρήνη έκανε πρόοδο στο τελευταίο τρίμηνο και εισακούστηκαν γενικότερα καλά λόγια. Ναι είμαι περήφανη μαμά και καμαρώνω. Το στήθος μου τεντώνεται. Ο μικρός γλυκός Δανιηλάκος, θα πάει πρώτη τάξη. Επιτέλους τελειώσαμε από το άθλιο Νηπιαγωγείο της Νηπιαγωγού. Απορώ πως την χρίσανε υπεύθυνη, ενώ την διώξανε και την βάλανε σε γραφείο, την τοποθέτησαν πάλι στο πόστο της. Αυτό είναι να έχεις γερό βίσμα. Ξαλάφρωσα, σαν να έφυγε ένα βάρος από πάνω μου. Πάμε για καινούργιες εμπειρίες πάλι. Διαφορετικά παιδιά, ίδιο περιεχόμενο. Διάβασμα, φωνές, δραστηριότητες. Μέχρι τότε το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να απολαύσουμε το καλοκαιράκι ξέγνοιαστα και να ζούμε την κάθε της μέρα γιατί δεν ξέρουμε τι μας περιμένει από Σεπτέμβρη. See you tomorrow.