Well, ο δρόμος για να πας μπροστά είναι να γυρίσεις πίσω… Χρόνια το άκουγα σε διαφήμιση και με πάντα με εξίταρε. Μάλλον γι’ αυτό με οδήγησε πάλι σε χώρους από τους οποίους αισθανόμουν απογοητευμένη και τους θεωρούσα και τελειωμένους. Πάντα η ίδια η ζωή μου έκανε πισωγυρίσματα, για να ξετυλίξω και να δείξω αυτό που πραγματικά είχα και έχω μέσα μου. Για να ολοκληρώνονται οι σκοποί οι θετικοί και να μην μένει τίποτα μετέωρο στον αέρα. Ο δρόμος για να πας μπροστά είναι να γυρίσεις πίσω.
Ναι δεν μπορώ να πω ο χώρος που εργάζομαι μου αρέσει πολύ, είναι σαν να εξιλεώνω το κάρμα της παλιάς επιχείρησής μου που δεν τα κατάφερα, πάτωσα και τώρα καλούμαι να εργαστώ σε έναν καινούργιο χώρο που μου τον εμπιστεύτηκαν και βασίστηκαν εντελώς σε μένα. Έτσι το βλέπω επί της παρούσης, κατά τα άλλα θα δείξει.
Πρέπει να κολυμπάς τελείως σε βαθιά νερά. Ή θα πνιγείς ή θα βγεις στην επιφάνεια νικητής. Εσύ επιλέγεις τί από τα δύο θα πάρεις. Προσωπικά επιλέγω το δεύτερο γιατί μέσα από τους φελλούς με τα σκατά έχω μάθει να επιβιώνω και να βγαίνω και νικήτρια. Άλλες επιλογές δεν με ενδιαφέρουν ούτε με αφορούν ούτε με νοιάζουν. Κeep going…