Ε, ναι αναπνέω, χαμογελάω, ανακουφίζομαι. Έτσι αισθάνθηκα βλέποντας την θάλασσα εκείνη την μαγευτική ώρα. Τι χρώματα, τι ένωση ο μπλε ουρανός με το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας και μετά το τέλος των πραγμάτων. Ξέρω ό,τι δεν θα ξεμπερδέψω έτσι εύκολα αλλά στο μυαλό μου θα το κάνω να είναι εύκολο. Το επόμενο βήμα θα είναι να βρω σπίτι. Δεν θα δυσκολευτώ να το βρω. Οι δυσκολίες τέλος. Σειρά έχουν οι ευκολίες. Γνωρίζω τι θέλω, γνωρίζω που πατάω, γνωρίζω που πάω. Κανείς δεν στέκεται εμπόδιο μπροστά μου. Όρια για όλους τους άλλους, για μένα απόλυτη ελευθερία. Τι ωραία θα ήταν να τα γνώριζα νωρίτερα όλα αυτά. Δεν θα σπαταλούσα τον χρόνο μου σε ανούσιους κενούς ανθρώπους.
Αισθάνομαι να γεμίζω μέσα μου και γεμίζω ωραία που δεν χωράει κανείς άλλος στην παρούσα φάση. Είμαι η Δήμητρα και είμαι καλά..