Πόσο δύσκολη ημέρα. Ξύπνησα πήγα τα παιδιά στον Αγιασμό, με τόση χαρά, μετά πήγα να κάνω την αηδία το rapid test. Ήντουσαν άχρηστοι να μου το φτιάξουν σωστά και έφαγα την ταλαιπωρία της αρκούδας. Έγινε αυτό, αλλά το χειρότερο όταν δεν περνούσε στην πλατφόρμα , ζήτησα την βοήθεια της εργοδοσίας, και εκείνοι με αντιμετώπισαν σαν σκουπίδι. Αμφισβήτηση, καταπίεση , μη κατανόηση της κατάστασης. Ζήτησα να πάρω μια από τις γονικές που δικαιούμαι και απαγορεύεται. Ζήτησα μία από τις κανονικές μου και απαγορεύεται. Αν ζητούσα να μου κόψουν μισθό, θα το έκαναν με ευχαρίστηση. Το αποτέλεσμα να ταλαιπωρούμαι, για το τίποτα . Πήγα και δούλεψα παράνομα, χωρίς rapid και χωρίς να έχει καταχωρηθεί στην πλατφόρμα. Τα αυτονόητα να πηγαίνεις νορμάλ στη δουλειά γίνανε ( κλανέ.)
Δεν δίνει άδειες λέει. Άκου, οι άδειες τέλος. Έχεις να περιμένεις κάτι και δεν έχεις τίποτα. Και γιατί? Γιατί δέχτηκα να κάνω πράγματα για την εταιρεία και εκείνη κοιτάει πως να σε ξεζουμίσει. Ούτε τα αυτονόητα δεν μπορώ να έχω. Το ξέραμε λέει μέρες πριν, και εκείνος τελευταία ώρα μας έχρισε και μας βάφτισε βοηθούς κομμωτών , καθαρίστριες και με μια σύμβαση 485ε, τουτέστιν 80ε ένσημο τον μήνα και μισθό 390ε/Για να πάρω μαύρα 160ε. Είναι ελεεινή εταιρία, μάλλον αποδείχτηκε. Πήγα με κάτι νεύρα , και από δω και πέρα τους είπα θέλω αλλαγή της σύμβασης ,Έ όχι δεν θα με ξεζουμίσετε για το τίποτα, Θα σας ξεκινήσω και εγώ το ξεζούμισμα και άρχισε από σήμερα κιόλας ,Παραμονή του Σταυρού. Από δω και πέρα θα περάσουμε απολύτως καλά…Στερούμε τα μικρά μου για το τίποτα. Γιατί ένα τίποτα είστε… Σύντομα θα έχω και εγώ την ελευθερία μου………………………………………………………………………………………………………………….////