Γεννιόμαστε από την κοιλιά, μεγαλώνουμε ανθρώπινα αλλά ξεχνάμε την πνευματική μας υπόσταση. Πρέπει να ξαναγεννηθούμε πνευματικά για να δούμε τον Θεό και το σκοπό μας. Όταν ξέρεις ποιος είσαι έχοντας μέσα σου τον Θεό, τότε ξέρεις και που πας. Τον είχα χάσει τον δρόμο μου, ή μάλλον οι γονείς μου, μου μετέδωσαν αυτό που ήξεραν και αυτό που τους είχαν μάθει. Υιοθέτησα τον τρόπο τους, περπατούσα με τον τρόπο τους αλλά στην πορεία έχασα τον εαυτό μου. Έχασα την ΠΊΣΤΗ ΜΟΥ , εναντιώθηκα και τελικά όλα πήγαιναν στραβά.. Για να πιάσω τον πάτο μου και να γυρίσω να κοιτάξω κατάματα στον ΟΥΡΑΝΟ , και να ζητήσω την βοήθειά του.. Όλα είναι μάταια χωρίς την Παρουσία του, όλοι είμαστε τίποτα χωρίς Εκείνον δίπλα μας, να μας καθοδηγεί και να μας οδηγεί με τους σωστούς βηματισμούς.. Όλα είναι εφήμερα χωρίς την Αιωνιότητά του. Μείνε μόνος σου και κοίτα βαθιά μέσα σου και τι θέλεις. Μόνο έτσι θα μπορέσεις να δεις Εκείνον. Μόνο έτσι θα μπορέσεις να δεις και να γνωρίσεις τον βαθύτερο σου ευατό χωρίς να σε τρομάζει. Μόνο έτσι θα λάβεις τα δώρα του Κυρίου, που τόσο τα επιθυμούσες. Άσε λοιπόν το ανθρώπινο και πιάσε το πνευματικό. Αποδίδει καλύτερα..