Προέρχεται μέσα από δυσκολίες εσωτερική αναζήτηση, εξωτερικών χαστουκιών. Μία από όλα αυτά ήμουν και εγώ. Ένας άνθρωπος που δεχόμουν όλους τους άλλους, με τα ελαττώματά τους με τα προτερήματά τους, αλλά όταν έκανα κάτι μικρό ήμουνα ασυγχώρητη. Πόσο ήθελα να αλλάξω και εγώ. Αλλά συνειδητοποίησα ότι για όλα έφταιγα εγώ. Γιατί τους επέτρεπα να μπουν στην ζωή μου στην ψυχή μου και να εισβάλουν στον έσω κόσμο.. Τώρα αισθάνομαι τόσο ωραία , τόσα γαλήνια, που επιτέλους μπορώ και εγώ και επιλέγω ποιους θέλω δίπλα μου, και ας μη μου ξαναμιλήσουν. Είτε είναι οικογένεια, είτε σόγια, είτε φίλοι.. Πραγματικά αισθάνομαι μία γαλήνη που κάποιος που δεν ξέρει θα με θεωρήσει απαθή.. Αλλά no problem. O my daddy έλεγε , εκεί που είσαι ήμουνα , και δω που είμαι θα ρθεις. Δεν πολύ καταλάβαινα τι έλεγε τότε αλλά όταν τα ζεις και τα βιώνεις στο γλυκό πετσί σου, τότε οι θαμμένες εκφράσεις και συμβουλές έρχονται σα Συριανό λουκουμάκι. Λιώνει στον ουρανίσκο και στη συνέχεια κατεβαίνει σαν νεροτσουλήθρα..
Είναι ωραία να λες όχι , και να το εννοείς.. Μακάρι να τα ανακάλυπτα νωρίτερα όλα αυτά, να μπορούσα να βάλω όρια σε όλους όσους έπαιρναν θάρρος και αέρα. Δεν είναι ποτέ αργά, να αλλάξεις.. Γιατί τρώγοντας τα χαστούκια της ζωής εκτιμάς και αγαπάς εσένα..
Πόσο γαλήνη αισθάνομαι μου μετά το τρέξιμο πηγαίνω στον Αγ. Σπυρίδωνα και Τον Ευχαριστώ για όλα αυτά που μου δίνει. Η Πνευματικότητα που παίρνω είναι σαν ένα ποτήρι που γεμίζει το στόμα μου με δροσερό νερό.. Αλλάζουν όλα. Φεύγω ευωδιαστή και πιο ανάλαφρη γιατί σε αυτά που δεν μπορώ να ανταπεξέλθω, τα αφήνω ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΝ.