Μου έλειψε το να γράφω τις σκέψεις μου. Οι μέρες κύλησαν, ούτε κρύο ούτε ζέστη, αν και έχει πολύ κρύο. Την έβγαλα μέσα στο σπίτι , παιδιά, σχολείο, σπίτι, μαγείρεμα συγύρισμα, διάβασμα, και γενικότερα κλεισούρα. Τίποτα δεν έγινε από αυτά που κυνήγησα και μπορώ να πω ότι έχω μια βαρετή στασιμότητα. Τα παιδιά με κλείνουν μέσα με τα διαβάσματα. Δεν είναι η αλλαγή που περίμενα, αλλά δεν βαριέσαι. Θα συνεχίσω να κάνω αυτά που ξέρω να κάνω, δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου. Το έριξα στην γυμναστική στην υγιεινή διατροφή, τα αγαπημένα προιόντα μου την HERBALIFE MOU. Bρίσκω χαρά κάπου. Η γυναίκα πρέπει να φεύγει από το σπίτι για να ξεδίνει στο μυαλό στην τσέπη στο στυλ.. Ναι το ζήτησα να είμαι σπίτι, αλλά με εισόδημα, όχι χωρίς. Χωρίς είναι σαν να είμαι γυμνή στο δρόμο. Ευελπιστώ να αλλάξουν το συντομότερο. Τα νεύρα μου αρχίζουν και σπάνε. Αλλά την παλεύω γενικότερα.
Καλά είναι και όλα αυτά τα κυβερνητικά, με τις μπούρδες τα εμβόλια, και πάνε ξανά την Χώρα 200 χρόνια πίσω. Μια ζωή τα τρώει τα παιδιά της. Δεν τα προωθεί, αυτά τα σιχάματα που μας κυβερνούνε. Τα ψηφίζουμε κιόλας και πάλι θα ξαναβγούνε. Είμαι θυμωμένη για την φτωχοποίησή της, από τους ηλίθιους. Και πρέπει να υποταχθούμε κιόλας .Έ όχι απέναντί σας θα βρίσκομαι. Εσείς τρώτε με τα χρυσά κουτάλια και η πλειοψηφία υποφέρει. Τα δύσκολα τα πέρασα και άντεξα. Εδώ είμαι και συνεχίζω.