Και έκανε ο δημόσιος δάσκαλος αργία και θα κινητοποιηθεί κράτος πολιτεία να του ικανοποιήσουν το αίτημα. Ίσως πρέπει να βρούμε άλλους ομαδικούς αγωνιστικούς τρόπους να εκφράσουμε τα παράπονά μας. Με το παραμικρό, απεργία. Με λίγα χιόνια, κλειστά τα πάντα. Με λίγη παραπάνω βροχή μπλοκαρισμένα τα πάντα. Είναι άραγε νορμάλ όλα αυτά που ζούμε? Τα σχολεία είναι κανονικά? Παιδάκι ήμουνα και έλεγα ότι θα αλλάξουν και θα είναι καλύτερα. Μπούρδες τα ίδια και απαράλλαχτα. Μόνο τα πρόσωπα αλλάξανε, τίποτα άλλο. Οι ίδιες καταστάσεις και ξανά και ξανά. Ποια παιδιά το κάνουν με την καρδούλα τους? Ποιες μάνες στέκονται με υπομονή και διαβάζουν τα παιδιά τους χωρίς νεύρα? Γιατί τόσος φόρτος εργασίας για το σπίτι? Θα μπορούσαν να είναι και στα πλαίσια παιχνιδιού και όχι να τα βουτάνε κατευθείαν στις σκληρές εργασίες τους. Η μικρή μου είναι Πέμπτη, και βλέπω ότι μεγαλώνοντας κατανοεί και μπόρεσε να συλλάβει το μυαλουδάκι της να είναι τακτοποιημένα τα βιβλία, καθαρογραμμένα τα τετράδια. Όσο και να της τα λέγαμε εμείς οι ενήλικοι τώρα άνοιξε το μυαλό και κατάλαβε πως πρέπει να είναι τακτοποιημένα. Τόσες πολλές πληροφορίες και αναρωτιέμαι και με δασκάλα ωριαία, για λίγες ώρες ,αν θα θυμάται τίποτα από όλα αυτά. Προσωπικά στην Πέμπτη δημοτικού και αρκετά χρόνια μετά δεν θυμάμαι τίποτα. Τώρα κατανοώ. Θλιβερό. Διάβασμα, αγγλικά, γαλλικά, δραστηριότητες που χρόνος μέσα στην ημέρα για τον ελεύθερο χρόνο? Από το πρωί στις 7.00 και πάει αργά. Ήμαρτον. Το σύστημα δεν θα αλλάξει, έτσι θα είναι . Την Ελλάδα δεν θα την αφήσουν να πάει μπροστά. Και δυστυχώς μαζί της και εμείς στο βούρκο. Είμαστε η χώρα των 500 -600 ευρώ, και πληρώνουμε τόσες έξτρα υποχρεώσεις. Ε, ρε το μαύρο χρήμα αναβλύζει και πηγάζει συνάμα. Απλά στεναχωριέμαι για τις γενιές που θα είναι ίδιες.. Ας βάλει ο Θεός το χέρι του να αλλάξουν..