Τελευταίο Σαββατοκύριακο πριν την Καθαρά Δευτέρα. Αφήνουν λέει από αυτό το Σάββατο ελεύθερο το πεδίο από τις μάσκες στους εξωτερικούς χώρους. Ναι λες και οι περισσότεροι το τηρούσαμε. Δεν πήγαν καμιά βόλτα στα Πατήσια. Που κυκλοφορούν οι αλλοδαποί ελεύθεροι και ανενόχλητοι. Μόνο οι εναπομείναντες Έλληνες της Υπέρ Πίστεως και Πατρίδας καταδιώκονται από το Ναζιστικό καθεστώς. Την χαμένη Ελπίδα βρήκαν τα φερμένα ξενόπουλα, που στην κυριολεξία άνοιξε η <τύχη τους>.
Στο δια ταύτα, με τις λεγόμενες μουτσούνες, που φορούσαμε ξεχάσαμε τα όμορφα πρόσωπα, τα χαμόγελα. Συνηθίσαμε στο απρόσωπο, στο κρυμμένο χαμόγελο της Τζοκόντα, της Μόνα Λίζα, που έγινε μόνη Λίζα, μόνη Δήμητρα, μόνος Χρήστος….Και όταν τις βγάλουμε θα τρομάξουμε πια από τις νορμάλ φυσικές φορεσιές μας. Θα τρομάξουμε πια από τα ξεγυμνωμένα πρόσωπα που θα λέμε ο ένας στον άλλο φόρα κατευθείαν την μάσκα σου, ήσουν καλύτερος/ρη με αυτή. Μη πω ότι και οι περισσότεροι πια θα την φοράνε από συνήθεια.
Δυστυχώς για άλλη μια φορά δείχνει το πόσο πιόνια είμαστε και μας παίζουν στα δάχτυλά τους σαν μαριονέτες. Εμείς απλά κινούμαστε και αφηνόμαστε στα αμαρτωλά, ματωμένα , βρώμικά παιχνίδια τους. Α, ρε Ελληνοπούλι, ξυπνοπούλι, πότε θα ξυπνήσουμε και θα ενεργήσουμε όλοι μαζί; Μόνο τα EYRO του 2004 μας ενώσΕ και βγήκαμε στους δρόμους. Όλα τα υπόλοιπα, μην πω..Quess what.