Και πολύ μου αρέσει, γιατί είμαι ελεύθερη να κάνω αυτά που γουστάρω. Ναι, γιατί έχω συνηθίσει σε πιο μοναχικές στιγμές, και οι πολλές συναθροίσεις με κουράζουν. Και αυτό γιατί δεν έχουμε ένα ομαδικό πλάνο, οπότε τα γούστα του καθενός, ειδικά τώρα που μεγαλώνουν τα παιδιά αλλάζουν. Οπότε ή θα υποτροπιάσω και θα λιώσω στον καναπέ, ή που βγω έστω για περπάτημα ή τρέξιμο, έτσι για να ξεδώσω. Σπίτι αχούρι γιατί κατοικούμε πολλοί, και εννοείται δεν μπορώ να λειτουργήσω σε αχούρια. Και σιγά μην μαζεύω σαββατοκύριακο. Τουλάχιστον την εβδομάδα έχω ένα πρόγραμμα, μια σειρά και το επικροτώ.
Έχει όμως και τις δυσκολίες του, μαζεύονται από το σχολείο, και εκτονώνουν τα νεύρα τους στο σπίτι. Έτσι, γίνομαι ένας ωραιότατος σάκος του box, γίνομαι και διαιτητής, για να τα χωρίσω που έχουν πιαστεί μαλλί με μαλλί, (αγορέ μαλλί vs μακρύ μαλλί). Ποια τούφα θα μείνει καμιά ώρα στο χέρι. Ααα , γίνομαι και κακιά πολλή κακιά, νευρική και φωνακλού. Γιατί κάνω διαλογισμό και λέω στον εσώτερο βαθύτατο εαυτό μου, ότι δεν θα ξαναφωνάξω και θα είμαι ζεν. Έλα όμως εκείνη την δύσκολη στιγμή, γυρνάει ο διακόπτης και όποιος έφυγε από κοντά μου έφυγε. OH GOD, είναι τόσο δύσκολο. Γεμίζει η υπομονή εξαντλείται η υπομονή.. Αα , είμαι και δασκάλα, αυστηρή δασκάλα..
Μετά από αυτό η Ειρήνη διαβάζει μόνη της , το προσπαθεί τουλάχιστον, ο Δανιήλ κάθετα σαν βρεγμένη πάπια μετά τις φωνάρες μου, και την εξαφάνιση των αγαπημένων του παιχνιδιών. Τώρα μου ζητά να τον συγχωρέσω και να μην το πω στον μπαμπά.. Εννοείται ότι τα συγχώρεσα απλά δεν τους το δείχνω, γιατί έχω ησυχία βρε παιδί μου. Και ωραία ησυχία