Ναι το παραδέχομαι, είμαι φιλόδοξη, είμαι εργατική, είμαι δραστήρια, είμαι παραγωγική και βαρέθηκα να περιμένω άλλα τετρακόσια για να σβήσει από το DNA μας η Τουρκοκρατία. Τώρα βέβαια ήρθε η Μουλσουμανία. Κοινώς, άλλα τόσα χρόνια πίσω.
Με ενοχλεί που μπαίνω με το παιδί μου στο τραίνο και ακούω αλ χαλίλι και μπιμπι στα τηλέφωνα. Φοβάμαι, νομίζω ότι είναι τρομοκράτης και αλλάζω βαγόνι. Οι κεραίες, μου φωνάζουν φύγε μακριά. Πουφ, δεν ξέρω που πάμε σαν λαός. Ναι έχω φίλους αλλοδαπούς μου αρέσει η νοοτροπία τους ο χαρακτήρας τους, τους δέχομαι αλλά το καινούργιο κύμα μεταναστών ταυτόχρονα με φοβίζει. Δεν προστατεύεσαι από το ΚΩΛΟΚΡΑΤΟΣ.
Αυτό με τις δουλειές που το πας? Πας σχολείο για το τίποτα, σπουδάζεις για το τίποτα, δουλεύεις για τα ψίχουλα για να πάρεις σύνταξη για τον π—-ο. Για να έρθει η νέα τάξη πραγμάτων, και να σου πει ξέχνα αυτά που ξέρεις. Έχω θυμό μέσα μου αντί από τον πόλεμο και μετά να υπάρχει ανάπτυξη και η γενιά μου να ζει καλύτερα, τα παιδιά μας να ζουν καλύτερα από εμάς, ήρθε η εξαθλίωση χειρότερα και από τον πόλεμο. Θεέ μου τι ζούμε , και τι έχουμε να ζήσουμε. ΛΥΠΑΜΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ.
Ναι είμαι φιλόδοξη. Θέλω την εξέλιξη την αναγνώριση, την αποκατάσταση. Θέλω την Πατρίδα μου να την βλέπω ελεύθερη ,αναπτυγμένη ΚΑΘΑΡΙΑ, να είναι οι κάτοικοί της ασφαλείς. Και ποιος πολίτης της, δεν θα ήθελε
άλλωστε?