Και περνάει στην άκρη και το φετινό Πάσχα. Παρότι θα ήταν το ίδιο πριν τον κόβιντ19, τελικά ήταν τόσο διαφορετικό και τόσο πρωτόγνωρο. Προσωπικά μου άρεσε, όπως άρεσε και στην οικογένειά μου. Φύγαμε το πρωί προς μεσημέρι Μεγάλης Πέμπτης. Είχε τόση κίνηση, ξεχάστηκα ότι θα έφευγε τόσος κόσμος και θα το πηγαίναμε καρότσα. Ήθελα να γυρίσω πίσω στο σπιτάκι μου, και να φεύγαμε Μεγάλη Παρασκευή. Αλλά το ίδιο θα ήταν, γιατί η λαχτάρα του κόσμου ήταν μεγάλη, να φύγει από το ΚΛΕΙΝΟΝ ΆΣΤΥ και να κάνει Πάσχα στο χωριό με τους οικείους τους.
Φτάσαμε απόγευμα, δεν χάρηκα την Εκκλησία όπως θα ήθελα. Γιατί ήμασταν όλοι μαζεμένοι, μέχρι να τακτοποιηθούμε να ψωνίσουμε, να ετοιμάσουμε δωμάτια, πέρασε η ώρα. Τα παιδιά χαιρόντουσαν παιχνίδι, και μαζί τους και εγώ που δεν τα είχα έννοια, και ήμασταν ελεύθεροι, να κάνουμε ότι θέλαμε. Πηγαίνανε στην πλατεία και τρώγανε παγωτά, πηγαίνανε βόλτες, τσακωνόντουσαν, τα βρίσκανε και ξανά προς την δόξα.
Μεγάλη Παρασκευή, βγήκαμε προσκυνήσαμε, φάγαμε όλοι μαζί, και το βράδυ πέρασε ο Επιτάφιος έξω από το σπίτι, και ακολουθήσαμε την όμορφη Περιφορά του. Με τα κεριά αναμμένα, και πλήθος κόσμου περπατούσαμε στα στενά του χωριού ψάλλοντας το Ω Γλυκύ μου Έαρ. Γλυκιά βραδιά. Γλυκός ύπνος ακολούθησε.
Το Μεγάλο Σάββατο, ξυπνήσαμε ετοιμάσαμε τα παραδοσιακά πιάτα για το Κυριακάτικο Πασχαλινό Τραπέζι. Τόσο κούραση σωματική αλλά τόσο ξεκούραση ψυχική. Οι στιγμές στο χωριό με παρέα μπορεί να είναι κουραστικές αλλά ταυτόχρονα αυτά μένουν στο δικό μας μυαλό. Αυτές οι στιγμές σου κρατάνε συντροφιά στις δύσκολες στιγμές. Στην Ανάσταση, η βραδιά φωτίστηκε από τα βεγγαλικά στον έναστρο ουρανό. Η νύχτα έγινε μέρα. Τα παιδιά με τις λαμπάδες τους, και τις όμορφες φορεσιές τους. Και πάλι δεν έκατσα μετά την Εκκλησία. Αν και το ήθελα δεν έγινε. Βρεθήκαμε για την καθιερωμένη μαγειρίτσα. Αν και δεν την πολυτρώω. Κάθισα για την παρέα και ένα χαλαρό τσίμπημα.. Κυριακή του Πάσχα δεν το συζητώ. Αξία ανεκτίμητη. Μαζεμένα είκοσι περίπου γύρω από το τραπέζι. Παιδιά, μεγάλοι ,όλοι μια παρέα. Γέλια, φωνές, δυνατή μουσική, χορός και τραγούδια. Τόσο ζωντανά θαρρείς ότι ήταν ψεύτικο τοπίο και όμως τόσο αληθινό. Αυτά τα αναλογίζεσαι όταν τα σκέφτεσαι. Εκείνη την στιγμή το ζεις αλλιώς.
Οι διακοπές του Πάσχα ήταν ανεπανάληπτες. Που μας άφησε πίσω της τις πιο γλυκές αναμνήσεις. Και είναι εξίσου σημαντικό να έχεις την οικογένειά σου στο πλευρό. Αυτή που θα δημιουργήσεις εσύ και μόνο εσύ. Αξία ανεκτίμητη.