Και όλα είναι ευάερα, ευήλια, Πασχαλινά. Μία εβδομάδα έμεινε για την Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών. Από ότι βλέπω μετά το Πάσχα ξεκινάει και η δικιά μας ΑΝΑΣΤΑΣΗ. Η Ανάσταση των ανεμβολίαστων, να κυκλοφορούν ελεύθεροι και χωρίς ράπιντ τέστς στα καφέ, στα μαγαζιά, πλην στους χώρους εργασίας, με εξαίρεση ένα ράπιντ εβδομαδιαίως, και τους Υγιεινομικούς μας στο καθιερωμένο πόστο της ανατστολής τους. Και όλα αυτά για τέσσερις ολάκαιρους μήνες. Για να έρθουν τα τουριστάκια και μετά ξανά μανά μάντρωμα.
Δεν αισθάνομαι χαρά, παρά μόνο λέγω από μέσα συνεχώς το Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με. Είναι το μόνο που ηρεμεί και γαληνεύει την ψυχή μου. Τίποτα ξανά δεν θα είναι το ίδιο. Αν νομίζουμε όλοι ότι θα ξαναγυρίσουμε στην κανονικότητα, είναι γελασμένοι. Ποια όμως θεωρούμε κανονικότητα? Το να μπορούμε να πηγαίνουμε για καφέ ανενόχλητοι, να κυκλοφορούμε στα μαγαζιά για shopping therapy, και καλά¨? Γιατί αλήθεια λέω από τα βάθη της καρδιάς μου τίποτα από όλα αυτά δεν με γεμίζει πλέον. Στα δύο χρόνια του δήθεν θανατηφόρου κοροναιού, και με τις καραντίνες τους άλλαξα μέσα μου. Ναι, έκανα στροφή στον βαθύτερο μου εαυτό, και έγινε η μεγαλύτερη ανακάλυψη του δικού μου <φαρμάκου>. Του θεραπευτικού φαρμάκου της ψυχής μου. Έγινα πιο δυνατή Πνευματικά με τις αντιστάσεις μου, ψυχικά, σωματικά, νοητικά. Δεν με άγγιξαν οι απειλές τους. Με άγγιξε μόνο το Θεικό Χέρι και αυτό επέτρεψα να με ακουμπήσει και μόνο. Δεν με τρόμαξε ο Ιός, με τρομάζουν όλα τα καινούργια, άγνωστα, και αβέβαια γεγονότα που βιώνουμε. Με απασχολεί το τι θα γίνει με το Σύστημα Υγείας, και τους Υγιεινομικούς. Εντυπωσιάστηκα με τους πολίτες της Σαγκάης και την καραντίνα του δήθεν κοροναιού. Όλα αυτά που ζούν, τα ξεκινούν από εκεί, γιατί είναι τα λεγόμενα κατ’ εμέ <πειραματώζωα>.Θανατώνουν λέει και ζώα, κυκλοφορούν ρομποτικά ντρόουνς. Αυτά είναι γεγονότα που θα πρέπει από εδώ και πέρα να μας προβληματίζουν. Ο κοροναιός ήταν απλά το κερασάκι, σε όλη την υπόθεση. ΄Ετσι για να γλυκαθούμε βρε παιδί μου, πριν αλατιστούμε για τα καλά. Ο Θεός και η ψυχή τους.