Ξύπνησα το πρωί και δεν εργαζόμουν. Πόσο γεμάτη ημέρα και πόσο ευγνώμων για αυτά που κατάφερα. Ναι γιατί κάθε ημέρα είναι μια μικρή νίκη, νίκη που φέρνει και τα πιο μεγάλα.
Ευγνώμων που κάνω χαρούμενα τα μικρούλια μου. Που λαχταράνε να είμαστε μαζί, όπως και εγώ με εκείνα. Που μετά το σχολείο τα πήγα για μπάνιο, βγήκαμε για ψώνια που τα παιδικά χαμόγελα ΄ήταν μόνιμα χαραγμένα στα γλυκά προσωπάκια τους. Όσο και να μου σπάνε τα <νεύρα>, άλλο τόσο τα χαίρομαι μέσα μου. Ποιος να μου το έλεγε ότι θα μου έδιναν τόσο μεγάλη χαρά, ποιος εγώ που δεν ήθελα παιδί για παιδί. Έφευγα μακριά τους και δεν ήθελα τίποτα παρά μόνο την ησυχία μου.
Είμαι ευγνώμων για όλα αυτά που έχω καταφέρει και δεν με πάνε εκεί που θέλουν τα πράματα, Κινώ το τιμόνι της γλυκιάς ζωής μου. Γιατί είμαι η καπετάνισσα της ζωής μου. Από δω και πέρα η ζωή μου θα είναι ανάλαφρη σαν τα μπαλόνια, αεράτα και θα σηκώνομαι ψηλά χωρίς περαιτέρω βάρος. Μόνο απόλαυση από δω και πέρα….. Καλό Ευλογημένο βράδυ,